Atlas odmian

Odmiany fikusów — najpierw grupa, potem odmiana

Najpierw wybierz typ liścia i pokrój, później porównaj odmiany w konkretnej grupie. To prostsze niż zaczynanie od przypadkowej nazwy z etykiety.

Szybkie rozpoznanie

Nie zaczynaj od nazwy handlowej. Zacznij od wyglądu.

W sklepach jedna roślina potrafi mieć kilka nazw. Najpierw oceń liść, pokrój i kolor, a dopiero potem sprawdzaj konkretną odmianę.

Liść

Kształt i wielkość

Drobny liść prowadzi zwykle do benjaminy albo pumili. Gruby, skórzasty liść to elastica. Duży lirolistny — lyrata. Długi i wąski — binnendijkii.

Kolor

Zieleń, czerń, krem, róż

W obrębie jednej grupy odmiany najczęściej różnią się kolorem: ciemnym liściem, jasnym marginesem, żółtym rysunkiem albo różową wariegacją.

Pokrój

Drzewko, bonsai, pnącze

Microcarpa często jest prowadzona jako bonsai, pumila się pnie albo zwisa, a benghalensis i elastica zwykle mają bardziej drzewkowaty charakter.

Warunki

Odmiany jasne potrzebują światła

Pstrolistne fikusy wymagają jaśniejszego stanowiska. W cieniu tracą kontrast, rosną wolniej i szybciej wyglądają słabiej.

Porządek w atlasie

Pełne listy odmian są niżej, ale każda grupa ma własny klucz.

Nie porównuj od razu wszystkich fikusów ze sobą. Najpierw zawęź wybór do jednej grupy, a dopiero potem szukaj odmiany. Dzięki temu łatwiej odróżnić podobne nazwy, np. odmiany benjaminy, elastiki albo fikusy wierzbolistne z grupy Amstel.

fikus benjamina

Fikus benjamina

Drobniejsze liście, cienkie pędy i największa różnorodność odmian. W tej grupie warto porównywać przede wszystkim kolor, jasny margines, falowanie lub skręcenie liścia oraz zwartość korony.

Jak porządkować tę grupę?

Najpierw oddziel formy zielone od pstrolistnych, potem zwróć uwagę na pokrój: kompaktowy, gęsty, falowany albo skręcony. Przy benjaminie sama nazwa z etykiety często nie wystarcza — najważniejszy jest rysunek i kształt liścia.

fikus sprężysty

Fikus elastica

Najłatwiejsza grupa do rozpoznania po grubych, skórzastych liściach. Odmiany różnią się głównie kolorem: od klasycznej zieleni przez burgund i prawie czerń po kremowo-różowe wariegacje.

Najprostszy klucz

W elastice najpierw patrz na kolor liścia: zielony, burgundowy, prawie czarny, kremowy albo różowy. To grupa łatwiejsza do rozpoznawania niż benjamina, bo liście są grube, duże i wyraźnie różnią się kolorem.

fikus lirolistny

Fikus lyrata

Duże liście o lirowym kształcie sprawiają, że lyrata szybko staje się głównym akcentem wnętrza. Przy wyborze odmiany najważniejsza jest skala rośliny: klasyczna, kompaktowa, miniaturowa lub pstrolistna.

Tu liczy się skala

Lyrata ma charakterystyczny liść lirolistny, więc najważniejsza różnica dotyczy rozmiaru i pokroju: duża forma soliterowa, kompaktowa odmiana albo jaśniejsza/wariegowana wersja.

formy drzewkowe

Fikus microcarpa

Microcarpa to grupa form drzewkowatych, często prowadzonych jako bonsai lub bonsai-podobne rośliny do wnętrz. Porównuj kształt pnia, wielkość liści i sposób zagęszczania korony.

Rozpoznawaj po formie prowadzenia

W tej grupie sama odmiana to tylko część informacji. Równie ważne jest to, czy roślina jest prowadzona jako ginseng, bonsai, zwarty krzew, forma kulista czy klasyczne małe drzewko.

figowiec bengalski

Fikus benghalensis

Grupa o dużych, owalnych liściach, jasnym unerwieniu i spokojnym drzewkowatym pokroju. Najczęściej porównuje się tu klasyczną Audrey, mocniejszą odmianę Roy i jasną Variegata.

3 odmiany
Duże owalne liście i jasne unerwienie

Benghalensis najlepiej odróżniać po spokojnym drzewkowatym pokroju, jaśniejszym unerwieniu i matowym albo lekko skórzastym liściu. Odmiany pstrolistne wymagają więcej światła niż zielone.

fikus pnący

Fikus pumila

Pnące i przewieszające się fikusy o drobnym liściu. W tej grupie porównuj ilość bieli, kształt listków, falowanie blaszki, miniaturowość oraz to, czy roślina lepiej wygląda przy podporze czy w zwisie.

To nie jest fikus drzewiasty

Pumila rośnie jak pnącze albo roślina przewieszająca się. Porównuj drobność liści, ilość bieli, falowanie blaszki i to, czy odmiana wygląda lepiej w zwisie, czy przy podporze.

fikus wierzbolistny

Fikus binnendijkii

Smukłe fikusy o długich, wąskich liściach. W handlu spotkasz też nazwy Ficus maclellandii, Alii albo Amstel. Zielone odmiany wybiera się po pokroju, a pstrolistne po sile żółto-kremowego wybarwienia.

Nazwy handlowe mogą się mieszać

W tej grupie spotkasz nazwy Ficus binnendijkii, Ficus maclellandii, Alii i Amstel. Dlatego najpierw patrz na długie, wąskie liście, potem na pełność korony i ewentualną żółto-kremową wariegację.

Ficus altissima

Fikus altissima

Jasny, drzewkowaty fikus o dużych, owalnych liściach i wyraźnym unerwieniu. W tej grupie porównuj zieloną formę podstawową z odmianą Yellow Gem, która potrzebuje więcej światła dla utrzymania żółto-zielonego rysunku.

Najważniejsze jest światło

Altissima wygląda najlepiej w jasnym, rozproszonym świetle. Zielona forma jest spokojniejsza i łatwiejsza, a Yellow Gem daje mocniejszy efekt dekoracyjny, ale szybciej traci kontrast w ciemnym miejscu.

figa pospolita

Ficus carica

Figa jadalna, czyli owocowy przedstawiciel rodzaju Ficus. W tej grupie odmiany najlepiej rozróżniać po owocach: kolorze skórki, wielkości, rumieńcu, przekroju i praktyczności uprawy w donicy lub osłoniętym miejscu ogrodu.

To fikus, ale nie typowy fikus pokojowy

Ficus carica potrzebuje bardzo jasnego stanowiska, sezonowego rytmu wzrostu i chłodniejszego zimowania. Same liście wielu odmian są podobne, dlatego najważniejsze przy rozpoznawaniu pozostają figi.